En ik moet zeggen: Ik ben niet teleurgesteld! Hij is een stuk flexibeler dan mijn oude board. Met als gevolg dat Ollies zowaar ergens op leken. Ik kwam vrij makkelijk van de grond, en springen ging ook een stuk beter. Jammer genoeg mis ik de ervaring om te zeggen hoe het is om er een advanced trick mee uit te halen. Want die eindigen toch met een pijnlijke landing, of ik nou dit board heb of een Rossignol. Wel heb ik mijn eerste voorzichtige 180 geland, frontside, dus niet zoals die andere ‘backsiders’ die de laatste keer mee naar Bispingen waren. wel is er nog een puntje van kritiek op dit board, en waarschijnlijk op het hele merk: Het ding is niet van roestvrij staal gemaakt! Na gebruik had ik hem wel droog gemaakt met een handdoek, maar blijkbaar niet goed genoeg. Toen ik een dag later het board uit zijn tas had gehaald stond er overal roest op. Gelukkig heb ik het meeste eraf kunnen poetsen.

Met de Targa bindingen heb ik wat issues gehad, ze zijn op ontzettend veel manieren te verstellen, dus ik heb heel wat lopen schroeven. Verder heb ik mijn twijfels over het voorste gedeelte van de binding, ze kunnen over de schoen heen, en als ‘cap-strap’ gedragen worden. Ik kon er de eerste keer niet aan wennen en had hem voor mijn gevoel tussen die twee standen in hangen.

Met de tweede run in Bispingen had ik de set al iets beter onder de knie en ging niet meer met losse schroeven de berg af. Wel plezierig, de schroeven die in het board zitten kunnen niet los schieten: daar zit een plaat overheen waar je met je schoenen op staat. Een mooi detail.