Archive for 'Trip verslagen'

Hotel Binders

Hotel Binders July 08th, 2008 Door Nikita

This hotel looks very nice and lovely. It’s in the capitol of Tirol, surrounded by mountains. And my experience with people from Austria is that they are very friendly and helpful. But, there is one exception…

HOTEL BINDERS!

For me and my mountain loving boyfriend, I had arranged a visit to HOTEL BINDERS and stay a few days in Innsbruck. I had contacted the hotel if there was a free room, paid my deposit and never looked at some strange German word somewhere under all the information that mattered in my e-mail contact. I was really looking forward to it.

Unfortunately, when the journey came closer, something unexpected came by so I was wondering what happened if I canceled the trip and asked this question.

All I got were answers that due to the nature of the deposit they couldn’t return my money (c’mon…paying by internet isn’t that difficult!) and that I must have been informed about a cancel insurance (the strange German word had indicated this, because after my payment they suddenly translated it for me en pointed the word out for me, because it was somewhere between a whole lot of words) and they always recommended it to their guests. Yeah sure, after they had paid the money, like in my case?!

I told him about the misinformation etc. But to make a long story short, the man had cancelled my booking without any confirmation from my side, because I was just asking the question ‘what happens if…’. And that was that. I decided not to agree with all of this, because of my loss of money (€178,-), so I contacted the European consumer commission and explained everything.

They contacted the hotel, to negotiate about getting me (some of) my money back. But probably the employee was living in his own fantasy world, and told this commission that I had contacted the hotel by phone and I was speaking perfectly German and perfectly rude, so I must have understood the German information about cancellations. That’s why he wouldn’t give me (some) money back.

WTF! I have never phoned the hotel!

And why should I e-mail them in English if my German was that good ! Yeah, arschloch is the only thing that comes in mind. I don’t know if I spelled it right, but I think it comes in really handy at this point of the story. Or maybe some pity, because pathologic lying really is a disease!
But first cancelling a booking without any permission and then making up this phone call.

Be warned people. Don’t take any risks making a reservation at this hotel. I know a lot of friendly Austrian places, but this is definitely not one of them!
And who knows what kind of made up story HE has in mind for you….

BinderS “das jeden Tag aaaaaaah!nders ****” Austria Classic & Golf Alpin Hotel Garni

fARThotel GesmbH, 6020  Innsbruck, Dr.-Glatz-Straße 20

+43 (0)512 - 33 436
+43 (0)512 - 33 436 - 99

+43 (0)699 -17 - hotel - 0

mailto:office@binders.at
http://www.arthotel.at

Ischgl 2008

Ischgl 2008 April 04th, 2008 Door J.

Spreek je uit als : Isch-GGG-l (harde G, Donald duck stylie).

De afstand is prima te doen met de auto, uurtje of 10 rijden en je bent er wel. We kwamen aan op een regenachtige dag, het beloofde niet veel goeds. We moesten naar een dorpje naast Ischgl, want was nogal lastig om een huisje in het dorp te krijgen. En we waren er 5 maanden van te voren bij. Dus mocht je heen willen: Wees er snel bij!

Klik op de kaart voor een vergroting, poederplekken zijn als extra vermeld.

De volgende dag stonden we bij de skibussen naar Ischgl, ze kwamen vaak en het was een ritje van 2 minuten. Wees er vroeg bij, vooral als het zonnig is, want dan komen alle mooi weer skiers tevoorschijn. En dan zijn de bussen nogal vol.

Eenmaal een skipas voor 8 dagen gekocht, a 230 euro gingen we met de grootste van de 2 gondels naar boven. Ook hier kan het druk worden op zonnige dagen, bij sneeuw en regen kan je in 1 keer doorlopen. Een 10 minuten in de gondel en je bent boven, eenmaal aangekomen valt het op dat dit een goed uitgestrekt gebied is, met opvallend veel bomen. Leuk dat je in het rechter deel van het gebied een stuk door de bossen kan.

Het gebied is een deel Oostenrijk en een stuk Zwitserland, het Zwitserse deel heet Samnaun. Met route 80 kan je helemaal naar het dal van Samnaun, over het algemeen een leuke afdaling door mooie stukken bos. Eenmaal beneden kan er tax free booze ingeslagen worden. Ik heb het niet gedaan, had geen zin om te vallen met 4 flessen Wodka op mijn rug.

Wat nogal Frans aanvoelde aan het gebied is de mogelijkheid om Off-Piste te gaan. Overal was er de mogelijkheid om de poeder in de duiken, vooral in Samnaun (links op de kaart) zijn er enorme lappen ongeprepareerde stukken berg. Erg mooi snowboarden als er veel sneeuw ligt. Wel moet je bereid zijn om je board te laten harsen, want rotsen zijn in veelvoud aanwezig.

Wat wel anders was dan verwacht was de status van Ischgl. Het zou heel sjiek en duur zijn, maar wij hebben er weinig van gemerkt. Ook waren Ryanna en Paris nergens te vinden. Voor de dames : En de plaatselijke snowboard shop was ver onder de maat. Ze hebben alleen maar “nee” mogen verkopen aan ons. Dit in tegenstelling tot St Anton waar je struikelt over leuke shops. Wel kon je verse pizza eten op de piste! Onder afdaling 11 is een restaurant met een mini pizzaria. Dingen werden vers voor je neus gemaakt. Voor iedereen die de Schnitzel beu is een uitkomst!

luchtkussen

Het funpark was 1 groot feest, er waren heel veel kickers, jumps en tables uitgestrekt over een groot gebied. Het park bevindt zich bij de aankomst van de gondels. Wat helemaal te kek was, en ik heb het nooit eerder gezien, was een luchtkussen. Je kan hoge jumps oefenen zonder bang te zijn dat je je botten zou breken.

Ischgl is een dikke aanrader, zeker voor snowboarders, en het gebied heeft zeker meer boarders nodig, we waren zwaar ondervertegenwoordigd. Vooral de boarders die wat meer konden waren ver te zoeken.

Gebied 9.5
Sneeuw & weer 8.5
Gezelschap 7 (Kobb trok het gemiddelde naar beneden)
Totaal 8.5

Winterberg - DE -

Winterberg - DE - March 26th, 2008 Door Kobb

afgelopen zaterdag 22 maart ‘08 was het weer eens zover, in het kader van-ik wil nog een keer naar de sneeuw- hebben we een minitripje gepland.
Dit maal geen indoor zoals zovaak maar gezien de weergoden voor t eerst sinds lange tijd wat blijvende sneeuw had, zijn we snel in de auto gesprongen en naar het pittoresque Winterberg gecruised.

het was voor mij al zo’n 16 jaren geleden dat ik daar ben geweest, en ik wist er eigenlijk niks meer van af, temeer ook bleek dat ik 1 dorpje verder zat toen. destijds lag er veel sneeuw, was ik voor t eerst op de lange latten (jawel ,ook ik heb jeugdzondes begaan) en had ik het idee dat ik een uur over de afdalingen deed terwijl ik met een snelheid gelijk 1 raket ging.

tevens had ik snel geschoten dat sleepjesliften bagger waren, elke keer die skies overmekander heen is geen lolletje. toen had ik zelf al bedacht dat ze beter een hele breede ski konden maken waar je lekker dwars kon opstaan gelijk een skateboard; wist ik veel dat er toen ook al snowboards bestonden.maar goed ik dwaal af.

op het schandalige af stond ik om half 5 in de ochtend op, ik lag net 2 uurtjes mn roes weg te tukken en werd wreed gestoord door mn wekker. maar alles voor het goede doel dus kwiek en monter zat ik even later in de auto, onze TomTom leidde ons in (bijna) 1 keer naar de hoogste bergen van sauerland en 3 en half uur later waren we op plaats delict.

daar aangekomen gingen we ons snel omkleden en tot mijn verassing was een dagkaart slechts 22 euro ; vooroorlogse prijzen dus. en daar krijg je maar liefst 21 liften voor verdeeld over 30 pistes en 15 hele kilometers witgenot.

het was best druk maar het viel me reuze mee, ik ben wel eens in het seizoen op een zondag indoor geweest en dat is een drama, ik hab hier maximaal een keer 5 minuten in de rij gestaan. het mooie is dat we voornamelijk de sleepliften genomen hebben - het hulpje dat erbij stond flipte m de hele tijd omdat die blode schnowboarder nicht met zn 2en erin wilden , sleepen was rustiger en iets verder het gebied in (nou ja binnen 90 minuten hadden we alles al een keer gehad), als voordeel dat de pistes nog beter waren. het had immers gesneeuwd een paar dagen en ook de nacht ervoor, zodat we zelfs een heus poederveldje hebben gevonden, en ja dat is ALTIJD de moeite waard.

langs een langlaufpaadje kwamen we in de bossen nog een soort paadje tussen de bomen tegen met n iel skispoortje, toen we er de 2e keer langskwamen keken we elkander eens aan en dachten we t zelfde (althans dat hoop ik) en gingen head first naar beneden.
amai, nu bleek deze shorcut naar t poederveld eigenlijk toch wel heel smal te zijn zodat je amper kon sturen, en helemaal omdat er halverwege 2 bomen dwars erover heen lagen en even verder een prikkeldraadversperring. lekker hoor!!!!!!

enfin we zijn er door gekomen en was erg leuk, op den deur hadden we alle pistes wel een beetje bekeken en temeer de sneeuwcondities toch wel hard achteruit holden hebben we dr op n gegeven moment maar n punt achtergezet. natuurlijk niet voordat we bij de plaatselijke piste stube nog n Weissenbier en n frit gescoord hadden.

we zijn ook nog even snel naar een fijne snowboardwinkel gegaan daar, de “Rockon.de” bekend van de webwinkel, maar die kennelijk ook echte panden hebben daar en in Köln.
ikzelf heb daar nog een setje Gravis schoenen gekocht en toen zijn we echt naar huis gegaan.

samenvattend was het een gezellige dag, de sneeuw was prima te doen (alhoewel ik 2 week eerder in Ischgl zooo verwend ben door poeder) en tja het gebied is erg klein, maar voor een dagje is het best leuk, je moet t zien als een leuke vervanging voor indoor in het groot.

Gebied 5.5
Sneeuw & weer 7.0
Gezelschap 8.5
Totaal 7

Neuss 5/10/07

Neuss 5/10/07 October 16th, 2007 Door Kobb

het gebeurde op n mooie of was het nou regenachtige vrijdagochtend; de wekker zong zijn fijne edoch ietwat te hard en opgewekte herkenningstune : poemtedududiedadoo, poemtedududiedadoo…… etc.. na 5 keer uitdrukken moest Kobb toch uit zn warme bed, de koude werkelijkheid in. maar ho even, hij moet niet naar zn werk, neeen… 1 gaat
snowboarden!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

om een-iet na 8 uur wordt er ge-arriveerd bij huize JetI, al bevend en rillend van angst want ja, 2 minuten te laat is toch echt te laat.maar wat scherts mijn verbazing, ook ricardo was er nog niet, en zo te zien waren de gastheer en frau ook nog maar alleen lichamelijk aanwezig. na n straf bakkie pleur, kwam er op de wangen weer kleur en opende J ook voor de ontbrekende spil de voordeur.

tijdens een moment van verstandsverbijstering wordt er nog op de site gekeken en daaruit blijkt dat er onderhoud op de baan in Bispingen is, rap wordt er gecheckt hoe het er in neuss (waar we eerder altijd met plezier heengingen) bijstaat, en dat lijkt allemaal dik in orde dus, Vamos a la Neuss lalalala het is.!!

broem broem, met 2 Persohnkraftwagen naar het ruhrgebied, de welbekende landrover freelander en n dikke vette alfa inclusief huge vleugel aan de achterkant en kruissnelheid van 200km/pu. via een alternatieve route (er zijn Zeker 6 routes daarheen) komen we op plek arrive. wat gelijk opviel is dat de parkeerplaats eigenlijk wel erg druk oogde, maar vooruit; toch maar eens binnenkijken want immers misschien was de P veranderd in een autokerkhof ofzo, je weet maar nooit.

binnengekomen werd onze ergste nachtmerrie werkelijkheid, het bleek dat het bij onze oosterburen al herbsturlaub ist. maw chaos ende mayham op de piste, de reden waarom men daar NIET des weekends en tussen nov en feb moet gaan indooren.maar goed , daar wij positiever zijn gestemd dan de piano van wibi soerjadi hebben we een lach op onze gezichten getoverd en die zijn daar gebleven totaan t einde.

en net als kobb’s favo terland-terzee-enindelucht show waren er veel skieers die ook ” blij dat ik glij” als hobby hebben en waarschijnlijk ook destructie derby, want het was 1 grote mierenhoop van tegenelkaaraan knallende glijdende vallende en vliegende kneusjes met evenwichtsgevoel van eddy the eagle.Kortom: was het een stomme, tijdsverspillende slechte dag????

niks was minder waar, we hebben het allemaal reuze naar ons zin gehad, ricardo ging harstikke goed, helemaal gezien t feit dat het slechts zn 2e keer was en ja hij valt nog wel, maar hij heeft tevens zn eerste jumpje al inde knip zitten.nu nog n nieuwe outfit, want dat skipak en die muts tot boven zn oren, nee dat kan echt niet, en helemaal nou die meegaat op winspo!!
iris ging helemaal los met dr nieuwe Rome setje, ongelofelijk; tables, mini rainbows, switch rijden en zelfs de bigjump werd gemasterd. zelfs Jorn was goed gemutst terwijl die normaal een korter lontje heeft dan afgestoken chinees vuurwerk en dat alles onder bezielende leiding van ondergetekende. helemaal in orde dus allemaal !!!!!!!!!!!!!!!!

het funpark was leuk, de sneeuw was goed, de dirndls waren weer lekker ingesnoerd en het eten was ook warm, ik mag wel zeggen: verandering van spijs doet eten, dus Neuss was een goede keus…….
Funpark 8.1
Sneeuw 7.8
Gezelschap 8.6
Totaal 8.3

Op zoek naar…

Op zoek naar… October 09th, 2007 Door Nikita

De bladeren vallen van de bomen, schappen pepernoten vullen de jumbo-vloer, ’s avonds kunnen de pucca-pantoffeltjes weer aan en warme choco vliegt over de bar. Kortom; winter is in aantocht! Niks geen nazomergemopper. Des te kouder, des te beter. En wat doen wij met deze feitelijkheden: snowboardvakantie zoeken & boeken! Hetgeen meer stress oplevert dan mijn spaanse tentamens. En zelfs een lcd-scherm uitzoeken is nog makkelijker volgens mi novio :) Waar gaan we heen, wanneer, hoe lang, welk huis, hoe duur, hoeveel auto’s, welke auto en met wie? De laatste vraag was het snelst beantwoord: de vaste knowboards crew + ‘the maup‘. Dachten wij. Want na een een dagje indooren zijn er nog 2 gegadigden bij gekomen; een vriendje en vriendinnetje extra. Een gezelschap van 6, wat gezellig en gesapig!
En dan het oord. Aangezien een tripje Canada , zoals in eerdere post te lezen, zo’n 3000 euro zal kosten p.p, blijven we toch maar binnen European borders. We willen 10 dagen, dus dan is Frankrijk behoorlijk lastig. Gezien die houten hokken vaak voor 7 dagen te boeken zijn, toch maar naar het vertrouwde land vol deernes en drollenvangers.
Oké, dat is duidelijk. Maar waaaar in Oostenrijk? Na wat research (”snowboarding the world“, erg fijn boekje voor ’sneupers’ (zoals mijn Zwitserse collega ons soort noemt :)) als wij, incl. veggie-rate per oord !) en gedeelde ervaringen, wordt het een keuze tussen St. Anton of Ischgl. In St. Anton hebben we al het een ander beleefd, Ischgl is nog een groots mysterie.

Plan is huizen zoeken op beide plekken en dan maar zien waar het beste, gezelligste, goedkoopste aanbod ons brengt! Tot nu toe nog niet verder dan de voordeur, want heel veel huisjes zitten al vol. We willen periode 28-2 bis 8-3. Ná de (voorjaars?)vakantie waarin alle Hollandsche gezinnen & gefrustreerde vrijgezellen massaal de bergen intrekken om alle normen en waarden thuis te laten.
Maar, zo’n week na de eerste letters van dit verhaal, zijn we nog niet veel verder. Fam. Peer, Fam. Hosp und Fam. Pfeifer, sind allen in der running. Allen afkomstig uit Ischgl. Alleen het ene appartement reageert niet, de ander twijfelt of we niet een dubbele boeking zijn en een laatste is toch best ienieminie voor een groep met 4 poepende en snurkende mannen.
Hoe dan ook, we moeten afwachten en blijven op ons beste duits Ischgl en St. Anton bombarderen met mailtjes…

(tegenreactie op alle irritante vrouwen-kaas/sloggi’s/leger des heils-reclames)

Dus, lieve leeskinderen; schroom niet tips & adviezen te geven!
Deze zoekactie wordt vervolgd…

Whistler BlackComb

Whistler BlackComb September 10th, 2007 Door J.

Whistler Blackcomb kennen de meeste snowboarders alleen van Internet en Snowboard tijdschrijften. Maar wat gaat het serieus kosten om eens een keer niet naar ValTho te gaan?

We zijn op onderzoek uitgeweest, en zo maar een ‘fictieve’ reis geboekt.

Schoolvakanties

als eerste heb ik even naar de Canadese en Amerikaanse schoolvakanties gekeken, dit zijn meestal de drukste periodes en die voorkom ik liever.

• Canada, Vancouver : 10 t/m 14 maart is er een schoolvakantie en van 25 december t/m 5 januari natuurlijk.
• USA, Seattle : 18 t/m 22 Februari is er een schoolvakantie.

De Reis

Van de 3de t/m 16 februari gaan we vertrekken. Dat kost voor 1 persoon een vliegticket van rond de 700 euro. dan stap je niet op de berg uit (tenminste ik hoop het niet voor je) maar bij Vancouver, wat een paar uren rijden is vanaf Whistler. Met vliegen komen er extra kosten bij als je je eigen board meeneemt. De meeste vliegtuig maatschappijen vragen extra voor grote voorwerpen in je bagage. Bijvoorbeeld Air Canada : Voorwerp groter dan 1.60 kost je 80 Cad, zwaarder dan 23 kilo kost het je 50 Cad.

Buskaartje met een originele Grayhound komt op rond de 40 Can Dollars, hieronder de actuele wisselkoers:

De Skipas

Eenmaal daar aangekomen moet je nog onderdak hebben en een skipas:

Eerst de skipas, en die is redelijk prijzig, 12 dagen in de poeder : 797.54 CAD / 553.41 Euro.

dit bedrag komt bij de officiele site vandaan. Samen met een overnachting, er is dus al een ‘package deal’ korting overheen gegaan.

Snurken

Onderdak is via de website te boeken, alleen lijkt het of ik op de Canadese Funda geland ben:

De goedkoopste Studio voor 1 persoon is bijna 2200 CAD /1,473.43 Euro.

En dan moet je nog Mooseheads drinken en lokale keuken testen, vraag me af wat een zeehondensteak kost.

Totaal

Dus even opsommen voor 2 weken in de sneeuw, want voor 1 week ga ik niet de halve planeet rond:

Ticket	700
Skipas	550
Huisje	1500
Eten/Drinken	400
Totaal	3150

en dat is een berekening voor 1 persoon. Als je met meerdere gaat dan gaan de onderste 2 prijzen wat naar beneden. Sigh, iemand goedkopere ideeen? (Ik heb geen zin in afwassen daar.)

Droge Feitjes

Gejat op deze site

Mountains Stats	Whistler Mountain	Blackcomb Mountain
Opened	1966	1980
Top Elevation	7,160 ft / 2,182 meters	7,494 ft / 2,284 meters
Base Elevation	2,140 ft / 652 meters	2,214 ft / 675 meters
Vertical Rise	5,020 ft / 1,530 meters	5,280 ft / 1,609 meters
Longest Run	11 kilometers/ 7 miles Burnt Stew down Green Line and Upper to Lower Olympic	11 kilometers/ 7 miles Green Road down Easy out
Park & Pipe Facilities	2 Parks, 1 Pipe	3 Parks, 2 Super Pipes
Terrain Type	20% beg. 55% int., 25% adv	15% beg. 55% int. 30% adv
Number of Trails	100+ marked runs	100+ marked runs
Snowmaking	87 hectares/ 275 acres	142 hectares/ 350 acres
Skiable Terrain	3,657 acres	3,414 acres
Total number of lifts	21 2 high-speed gondolas 6 high-speed quads 2 triple chairs 1 double chair 9 surface lifts	17 1 high-speed gondola 7 high-speed quads 3 triple chairs 7 surface lifts
Total Hourly Capacity	32,295	29,112
On Mountain Restaurants	8 Garibaldi Lift Company Chic Pea The Roundhouse Lodge Steeps Grill Dusty’s Bar & Grill Dusty’s Backside Harmony Hut Raven’s Nest	9 The Wizard Grill Merlin’s Horstman Hut Crystal Hut Glacier Creek Glacier Byte Rendezvous Christine’s
Ski Season dates	November 23, 2006 - April 22, 2007	November 23, 2006 - June 03, 2007
Summer Glacier Skiing/Riding	N/A	June 4 - July 27, 2007

Gezocht nieuwe oom of tante, verre neef of Oma. In de buurt van Vancouver, vindt het fijn om zo goed als ombekende familie (en aanhang) 2 weekjes onderdak te bieden.

Verrat in die Heimat

Verrat in die Heimat August 14th, 2007 Door Kobb

dinsdag 17 july -de kippen waren nog op stok- en kobb stond alweer klaar met tas en overig sneeuwtoebehoren. het was n beetje tricky want ik zou meegaan naar Bispingen ;snowdome maar het moest heeel stiekum, want anders vonden mn ” leuke” sneeuwvriendjes mij kack en kijken ze me niet meer aan !!!! op kousevoetjes de auto aanduwen en pas op de ringweg durfden we het aan om de motor te starten.

affijn de route biedt al geen geheimen meer dus we: manno, josien ,okkie en ik gingen n mooie dag sneeuw tegemoet. het was heerlijk rustig en tot mijn verbazing ging na korte tijd de grote lift zelfs al aan.

het was grote test dag voor okkie, hij moest/wilde een nieuwe plank en had van JW 2 oefenbretjes meegekregen ;een Bataleon Goliath 161 en een Rome Anthem 161. na veel boarden, vliegen ,springen duiken vallen opstaan en weer doorgaan, viel het dubbeltje op de niet platte kant van het triplebase fenomeen . goede keuze ! (had ik ook gezegd als die de Rome had gekocht).

ook manno heeft n nieuwe plank die hij voor t eerst test, de Rome headroom 156, dat is zeg maar t debiele broertje van de Agent, namelijk met n stompe voor en achterkant, mooi printje erop en zo te zien reed ie ook als n trein, hij was er wel tevree mee iig.

josien schaafde haar trics ook verder bij, rondjes draaien switch rijden en over de mini table knallen, alhoewel dat nog wel wat voeten in aarde had , voornamelijk te zacht aanrijden was de makke ;)

verder lekker veel aangekloot en geoefend met jibben en springen en sliden, er stonden voorbij de bigjump 2 mini tables, zo’n meter vd grond dus leuk om te oefenen. nou dat heb ik geweten…. een dag niet gebloed is een dag niet geleefd dus je raad het al ;in de avond nog s een soort van slide geprobeerd, k val eraf en ram met mn scheen( de rechter die nog heel was) op de coaping en pats gaatje in been, gelukkig bleef mn broek dit keer heel.

de anders altijd zo als gründlich bekend staande duitsers waren nu in geen velden en wegen te bekennen en na lang zoeken was de ehbo-er al thuis dus ze wilden wel n trauma heli bellen, nou vond ik dit wat overdreven dus n kusje vd juf en n ” pflaster” erop en klaar alweer.
jammer dat de wond iets dieper was dan gedacht dus thuisgekomen zag ik dat t vrolijk was doorblijven bloeden en mn nieuwe spijkerbroek dus nu af scheen naar benee een mooi bloedrode kleur heeft gekregen.

al met al was het n mooie dag , hier en daar nog wat knowboards.nl stickers geplakt en als toetje bemerkte ik bij het losschroeven van mn bindingen dat mn base plate doormidden was gescheurd en bij de binding zelf ook n serieuze (haar)scheur….. ik meende al n krakje gehoord te hebben luttele uren geleden tijdens n zielige poging tot nosepress, maar ja het is gebruikersgoed zeg ik dan maar.

2B continued en dan weer lekker vertrouwd met die zeurpieten vd Hanze….

Knowdome

Knowdome June 27th, 2007 Door Aika

Het is te vroeg in de ochtend om na te denken wat ik vergeten ben en met 1 paar rode skisokken , een zak geld en peuken fiets ik naar het huisje van Iris en Jorn. Vanaf hier vertrekken we met “de Pisauto” van Jorn’s ouders en het zwarte monster van Ricardo.
Bauke moet nog even terug naar huis om m’n favoriete kaki pakje te halen maar daarna zijn we compleet en scheuren we richting Snowdome in Bispingen….

Het originele plan was om met een groep van 7 te gaan boarden; De bus was gehuurd, de papieren gekopieerd, de borg betaald maar op het allerlaatste nippertje haken 2 sjaken af. Wel begrijpelijk hoor; voetbal is natuurlijk veel belangrijker en een klein kind wil je ook niet alleen laten als het een beetje verkouden is…

In de auto is het dolle pret; met collega’s op reis lijkt het net op een schoolreisje voor 15 jarigen. achterin swing ik mee op zeer diverse muziek; Hardhouse, Trance, Oldskool house, subclub house en tribal-urban house/junglestylie. Schouderklopje voor Bauke die good Old JB had meegenomen (Met alle respect Ricardo !)

Na een stop omdat we verkeerd zijn gereden neemt Iris het stuur over van Jorn in de Pisauto. Dit is goed merkbaar. Behalve dat de teller op 160 staat, manoeuvreert ze zich door het drukke verkeer en tot overmaat van ramp neemt ze op het allerlaatste moment een afslag. De volgauto kon Iris nog maar net volgen en met een hysterische ricardo die hier niet over uitgepraat raakt was dit een leuke actie voor in het verslag …

Ik had me een totaal andere voorstelling gemaakt van een skihal en was blij verrast toen ik aan de horizon een enorm futuristisch gebouw op hoge pijlers zag opdoeken. Snel passen regelen, sjit huren en gezellig met drie man naast elkaar poepen. Ik was verbaast over het feit dat ik niet de enige was die de “silence mode skill” beheerste. Ricardo had trouwens moeite om kleding in zijn maat te vinden maar gelukkig is hij het gewend om strakke truitjes en broeken te dragen. Van Bauke kon ik naast het kaki pakje zijn snowboard lenen dus hoefde ik alleen schoenen te regelen. De rest van de crew waren als echte pro’s voorzien van alle nodige snowboardgear inclusief stormtrooper rugbeschermers en helmen.

Eindelijk op de “piste” beland merkte we op dat alleen de “sleepjeslift” in bedrijf was. Dat is op zich geen ramp maar voor iemand die nog nooit op een plank had gestaan voorzagen we wel probleempjes. Ricardo liet zich niet kennen en de eerste keer liet hij zich probleemloos omhoog trekken. Later bleek dat dit beginners geluk was.

Voorzichtig maak ik mijn eerste afdaling en merk meteen het voordeel van gear op maat. In maart had ik voor het laatst geboard met materiaal die ik geleend had van m’n oom. Voor de kenners onder ons.. mijn “oom”
is 1.90 100 kilo en schoenmaat 42 en ik 1.70 62 kilo en schoenmaat 39.
Wat een wereld van verschil !;De controle en souplesse vergeleken met de voordeur met ronald mcdonald shoes ! Het voelde zo fijn dat ik de eerste afdaling eindigde met een sprongetje van geluk over een minischansje.

Dit smaakte naar meer en al snel begaven we ons naar het funparkgedeelte die gelukkig afgezet was van de rest van de piste ..dus geen skiërs ! jodilahitieeee. Het funpark bestond uit 3 tables 2 kleine schansjes en 1 grotere schans. Na wat afgekeken te hebben van Jorn en Bauke waagde ik ook een poging om mijn eerste table te nemen. Na een pijnlijke val op m’n rug beloofde ik mezelf dat ik lui met rugbeschermers en helm niet meer uit zou lachen.

Tijd voor een biertje en even de gammele lijven rusten. Vooral Ricardo heeft het zwaar maar jammert met een brede grijns; snowboarden is vet, wanneer gaan we weer ?. Tevreden kletsen we over de dag tot nu toe. Het is een woensdag dus rustig, de nepsneeuw is supermakkelijk, de “sleepjeslift” is relaxt en de gear bevalt prima. (ik bedacht me nog wel even om handschoentjes te lenen)

Yehaaa, Een table een schans En de grote schans in 1 run zonder vallen, zo blij als een klein kind met een Cornetto schreeuw ik in m’n hoofd nog een keer nog een keer. Helaas vergat ik dat je af en toe geluk hebt met snowboarden d.w.z alle factoren toevallig op z’n plaats: geen angst, lekker soepel en relaxt op het board, niet te veel nadenken etc etc. De tweede poging ging ik bij table 2 enorm op m’n muil en brak de val met m’n pols die nu nog au doet. Na een val ben je een beetje van slag het was dus ook niet slim om meteen daarna de hoge schans te nemen..dit ging namelijk ook niet helemaal goed want op het midden van de schans besloot ik blijkbaar aan de zijkant af te dalen, alleen zag ik niet dat hier de schans ophield en dus 2 meter lager als een hoopje ellende naar adem zat te snakken…

De tables besluit ik even over te slaan en vraag aan Jorn en Bauke hoe je een 180 moet maken. Gelukkig zijn deze jongens zeer ervaren en kunnen me haarfijn uitleggen hoe dit moet; springen, draaien en landen. Hier was ik zelf nog niet opgekomen en warempel al na poging 10 kon ik er eentje maken op het artificele babyschansje. Jorn had er trouwens ook nog nooit 1 gemaakt en nadat Bauke had verteld dat ik 1 had gedaan op de hoge schans was ie ineens zeer gemotiveerd en schudde de 180 zo uit z’n mouw.

Bauke maakte een paar mooie sprongen en Iris deed uiteindelijk ook de grote schans. Ricardo heeft nog een hele mooie whipeout gemaakt met 40km per uur en Bauke een onhandig valletje waarbij hij zichzelf voor de kop mept met camera.

Later op de dag gingen de stoeltjesliften draaien..dit was natuurlijk zeer relaxt in vergelijking met de “sleepjesliften”. En met posters van de alpen op de achtergrond en 3 grosse Pilsner in de maag waande ik me hoog in de bergen.

om een uur of x zaten we in een dilemma; gaan we door voor gevaar van eigen leven of gaan we Schnitzel vreten. Verstandig als we zijn gingen we nog 1 keer schuimbekkend het funpark door waarna we moe en voldaan in het restaurantje zaten met uitzicht op de piste. Ik heb een hele nieuwe kant van Bauke ondekt; verstandig en zuinig op spullen. Wat kan een mensch zich toch vergissen af en toe maar goed dit terzijde.

Ik ben er flauw van of beter gezegd meer kan ik me niet herinneren..

ow..nog een schattig verhaaltje van Iris. Ze was vroeger als klein meisje helemaal fan van He-man en schreeuwde altijd in haar He-man pyjama pauwedeweesko!!, maar wat nog veel schattiger is dat ze sleepjeslift zegt.

Funpark 10
Sneeuw 10
Gezelschap 10
Totaal 30

roadtrip

roadtrip June 17th, 2007 Door Kobb

woensdag 13 juni was het weer zo ver, dagje Bispingen….
erg gezellig en goed geoefend.
verslag volgt….

Val Thorens

Val Thorens April 04th, 2007 Door Aika

Maart 2007

“Val” Thorens , een passende naam voor het skigebied waar we de afgelopen week als gekken van de pistes zijn afgestuiterd.>Met negen man vertrekken we vanuit Bjoeks met een busje en een auto. Het busje is luxe en met een snelheid van 160km per uur verloopt de heenreis zeer voorspoedig voor Gerard, Wouter, Siebren, Chris en mijzelf. De auto begeeft het bij Hoogeveen. Deze wordt terug naar Groningen gesleept door de lieve pappa van Jeroen, die daarna ook nog zijn auto uitleent aan de gedupeerde Jeroen, Marieke en Freek. Na eerst nog een lekke band te hebben verwisseld van het vervangend vervoer beginnen ze 4 uur later aan de reis naar Val Thorens…

“Sneeuw!” wordt enthousiast geroepen in het busje. De reactie is verdeeld. Siebren als groepsleider reageert als een vader, die zijn kinderen gerust stelt dat er echt wel een zwembad op de camping is zonder dat hij dat zeker weet. Ik had al van een collega gehoord dat hij met de “neus in de boter” was gevallen (dit gezegde is later in de week omgedoopt tot ” neus in de poeder..”) dus ik maak me ondanks de sneeuwloze hellingen op 1100 meter niet echt zorgen. Gerard zet de airconditioning op 10 om toch maar een beetje het wintergevoel te krijgen en er wordt aan getwijfeld of de webcams misschien gemanipuleerd zijn met photoshoppraktijken door de beheerders van de wintersportgebieden.

Neus in de poeder ! Ondanks dat we geen skipas hebben voor die middag, en een nacht hebben doorgetrokken, staan we om half twee ’s middags in de volle zon te planken. De andere helft van de groep komt om half acht ’s avonds aankakken en wordt warm en sneu onthaald met avondeten, drank en schouderklopjes. Het verslag van de eerste snowboardmiddag is daarom een beetje ingehouden. Er wordt kennis gemaakt door degenen die elkaar nog niet kennen. Fieke die uit Enschede is opgepikt door de auto met vertraging is een vriendin van Marieke. Volgens mij kende zij de minste mensen uit de groep en heeft ongetwijfeld op meerdere momenten in de week behoorlijk haar wenkbrauwen opgetrokken vanwege bepaalde situaties en vreemde humor…

In een klein appartement waar 4 mensen liggen te slapen probeer je (als je vroeg in de morgen moet) te poepen in “Silence mode” en je hoopt bovendien dat de stank zal meevallen want om nou een croisantje met kruidenthee in een weeige lucht te verorberen is niet echt smakelijk. Op 2300 meter heb je minder controle over je darmen dus de “silence mode skill” werkt niet optimaal. Een luchtbel uit het niets resulteert in een geluid alsof je een ballon kapot prikt en door de acoustiek van de pot wordt dit ook nog eens versterkt. Met als gevolg een hoop gegrinnik.

Marieke, Fieke en Chris hebben niet eerder gesnowboard maar krijgen het snel onder de knie door hun bikkelharde toewijding. Voor mij is het weer even wennen na 8 jaar; de anderen hebben hun board onder controle alsof het een fiets is.

Toch vallen de eerste rake klappen bij de gevorderden: Jeroen hard met z’n hoofd op het ijs en Freek op z’n dure digitale camera met zoomlens. Chris volgt, met een ei op de onderam in de vorm van een grote courgette en Wouter stijgt met stip met een zwaar gekneusde rib waardoor de rest van de pijntjes van andere slachtoffers niet noemenswaardig is.

De week vordert en de meeste boarders ook, behalve Wouter die verplicht moet gamen in het appartement voor de volgende 3 dagen. Er worden mooie en spannende (niet gevaarlijke) off piste routes genomen met hoge sprongen en dus meestal harde vallen. Af en toe is het enthousiasme zo groot dat er geworsteld/geknuffeld wordt in sneeuw. (hey, bij -20 doe je alles om warm te blijven)

Op de derde dag stopte ik met roken. Het is onhandig om je steeds in te moeten pakken om vervolgens 3 minuten alleen op een klein koud balkon te moeten staan, en daarna weer op de deur te moeten kloppen om naar binnen gelaten te worden.

Het apres-ski gedeelte is mild maar gezellig. Gitaar muziek, films, lekkere drankjes, harde worst en Kolonisten zijn de rooie draad. 1 keer gaan we naar het dorp om duitse dronken sjappies te horen karaoken.. heel hard en heel vals. (highway to hell) Ik weet niet wat erger is; de valse duitsers of een barkeeper die om de 3 liedjes met zijn eigen zangkwaliteiten pocht. Te serieus en waarschijnlijk een stuk slechter dan hij zelf denkt. “Cellar froi celaar froi.” Gelukkig is er ook tafelvoetbal; hier kunnen we ons wel even vermaken. Het is grappig om te zien hoe Chris (een alpinist) zenuwachtiger wordt van het verdedigen tegen een fanatieke Siebren, dan het leggen van een oude friend in een 6c.

Wat vreemde humor betreft.. Marieke die superhero speelt met als secret weapon lasers, die ze uit haar oksel kan schieten. Freek en ik praaaaten de heeelee middaag ABN/gronings. Jeroen doet zijn kleding verkeerd om aan zodat ik in zijn kont kneep ipv ballen. Wouter vernietigt mijn straat in Kolonisten en vraagt daarna of er een alliantie mogelijk is. Siebren die denkt dat hij een ’s morgens een kamer waar twee vrouwen slapen op appel kan roepen om te gaan boarden. Gerard, die mij Opa noemt terwijl er 1 jaar leeftijdsverschil is.

Leermomenten: Geen bloemkool koken in een appartement waar je nog moet pitten gvd. Geen skisokken op de verwarming drogen. Een pan water op een warmhoudplaat zetten ’s nachts tegen een enorme droge bek. Geen sleutels van het appartement geven aan mensen die vaak en hard vallen. Geen zonnebloemolie over je eten gieten om het sappiger te maken. Niet te veel eucalyptuszalf gebruiken. Bindingen vastmaken voordat je de piste afgaat. Geen dagmenu bij een raststatte nemen (Riesenstrudel mit Schweinenbauch)

Gebied 8
Sneeuw & weer 8
Gezelschap 8
Totaal 8

Al met al een superweek, tot volgende jaar?