Archive for June, 2007

Knowdome

Knowdome June 27th, 2007 Door Aika

Het is te vroeg in de ochtend om na te denken wat ik vergeten ben en met 1 paar rode skisokken , een zak geld en peuken fiets ik naar het huisje van Iris en Jorn. Vanaf hier vertrekken we met “de Pisauto” van Jorn’s ouders en het zwarte monster van Ricardo.
Bauke moet nog even terug naar huis om m’n favoriete kaki pakje te halen maar daarna zijn we compleet en scheuren we richting Snowdome in Bispingen….

Het originele plan was om met een groep van 7 te gaan boarden; De bus was gehuurd, de papieren gekopieerd, de borg betaald maar op het allerlaatste nippertje haken 2 sjaken af. Wel begrijpelijk hoor; voetbal is natuurlijk veel belangrijker en een klein kind wil je ook niet alleen laten als het een beetje verkouden is…

In de auto is het dolle pret; met collega’s op reis lijkt het net op een schoolreisje voor 15 jarigen. achterin swing ik mee op zeer diverse muziek; Hardhouse, Trance, Oldskool house, subclub house en tribal-urban house/junglestylie. Schouderklopje voor Bauke die good Old JB had meegenomen (Met alle respect Ricardo !)

Na een stop omdat we verkeerd zijn gereden neemt Iris het stuur over van Jorn in de Pisauto. Dit is goed merkbaar. Behalve dat de teller op 160 staat, manoeuvreert ze zich door het drukke verkeer en tot overmaat van ramp neemt ze op het allerlaatste moment een afslag. De volgauto kon Iris nog maar net volgen en met een hysterische ricardo die hier niet over uitgepraat raakt was dit een leuke actie voor in het verslag …

Ik had me een totaal andere voorstelling gemaakt van een skihal en was blij verrast toen ik aan de horizon een enorm futuristisch gebouw op hoge pijlers zag opdoeken. Snel passen regelen, sjit huren en gezellig met drie man naast elkaar poepen. Ik was verbaast over het feit dat ik niet de enige was die de “silence mode skill” beheerste. Ricardo had trouwens moeite om kleding in zijn maat te vinden maar gelukkig is hij het gewend om strakke truitjes en broeken te dragen. Van Bauke kon ik naast het kaki pakje zijn snowboard lenen dus hoefde ik alleen schoenen te regelen. De rest van de crew waren als echte pro’s voorzien van alle nodige snowboardgear inclusief stormtrooper rugbeschermers en helmen.

Eindelijk op de “piste” beland merkte we op dat alleen de “sleepjeslift” in bedrijf was. Dat is op zich geen ramp maar voor iemand die nog nooit op een plank had gestaan voorzagen we wel probleempjes. Ricardo liet zich niet kennen en de eerste keer liet hij zich probleemloos omhoog trekken. Later bleek dat dit beginners geluk was.

Voorzichtig maak ik mijn eerste afdaling en merk meteen het voordeel van gear op maat. In maart had ik voor het laatst geboard met materiaal die ik geleend had van m’n oom. Voor de kenners onder ons.. mijn “oom”
is 1.90 100 kilo en schoenmaat 42 en ik 1.70 62 kilo en schoenmaat 39.
Wat een wereld van verschil !;De controle en souplesse vergeleken met de voordeur met ronald mcdonald shoes ! Het voelde zo fijn dat ik de eerste afdaling eindigde met een sprongetje van geluk over een minischansje.

Dit smaakte naar meer en al snel begaven we ons naar het funparkgedeelte die gelukkig afgezet was van de rest van de piste ..dus geen skiërs ! jodilahitieeee. Het funpark bestond uit 3 tables 2 kleine schansjes en 1 grotere schans. Na wat afgekeken te hebben van Jorn en Bauke waagde ik ook een poging om mijn eerste table te nemen. Na een pijnlijke val op m’n rug beloofde ik mezelf dat ik lui met rugbeschermers en helm niet meer uit zou lachen.

Tijd voor een biertje en even de gammele lijven rusten. Vooral Ricardo heeft het zwaar maar jammert met een brede grijns; snowboarden is vet, wanneer gaan we weer ?. Tevreden kletsen we over de dag tot nu toe. Het is een woensdag dus rustig, de nepsneeuw is supermakkelijk, de “sleepjeslift” is relaxt en de gear bevalt prima. (ik bedacht me nog wel even om handschoentjes te lenen)

Yehaaa, Een table een schans En de grote schans in 1 run zonder vallen, zo blij als een klein kind met een Cornetto schreeuw ik in m’n hoofd nog een keer nog een keer. Helaas vergat ik dat je af en toe geluk hebt met snowboarden d.w.z alle factoren toevallig op z’n plaats: geen angst, lekker soepel en relaxt op het board, niet te veel nadenken etc etc. De tweede poging ging ik bij table 2 enorm op m’n muil en brak de val met m’n pols die nu nog au doet. Na een val ben je een beetje van slag het was dus ook niet slim om meteen daarna de hoge schans te nemen..dit ging namelijk ook niet helemaal goed want op het midden van de schans besloot ik blijkbaar aan de zijkant af te dalen, alleen zag ik niet dat hier de schans ophield en dus 2 meter lager als een hoopje ellende naar adem zat te snakken…

De tables besluit ik even over te slaan en vraag aan Jorn en Bauke hoe je een 180 moet maken. Gelukkig zijn deze jongens zeer ervaren en kunnen me haarfijn uitleggen hoe dit moet; springen, draaien en landen. Hier was ik zelf nog niet opgekomen en warempel al na poging 10 kon ik er eentje maken op het artificele babyschansje. Jorn had er trouwens ook nog nooit 1 gemaakt en nadat Bauke had verteld dat ik 1 had gedaan op de hoge schans was ie ineens zeer gemotiveerd en schudde de 180 zo uit z’n mouw.

Bauke maakte een paar mooie sprongen en Iris deed uiteindelijk ook de grote schans. Ricardo heeft nog een hele mooie whipeout gemaakt met 40km per uur en Bauke een onhandig valletje waarbij hij zichzelf voor de kop mept met camera.

Later op de dag gingen de stoeltjesliften draaien..dit was natuurlijk zeer relaxt in vergelijking met de “sleepjesliften”. En met posters van de alpen op de achtergrond en 3 grosse Pilsner in de maag waande ik me hoog in de bergen.

om een uur of x zaten we in een dilemma; gaan we door voor gevaar van eigen leven of gaan we Schnitzel vreten. Verstandig als we zijn gingen we nog 1 keer schuimbekkend het funpark door waarna we moe en voldaan in het restaurantje zaten met uitzicht op de piste. Ik heb een hele nieuwe kant van Bauke ondekt; verstandig en zuinig op spullen. Wat kan een mensch zich toch vergissen af en toe maar goed dit terzijde.

Ik ben er flauw van of beter gezegd meer kan ik me niet herinneren..

ow..nog een schattig verhaaltje van Iris. Ze was vroeger als klein meisje helemaal fan van He-man en schreeuwde altijd in haar He-man pyjama pauwedeweesko!!, maar wat nog veel schattiger is dat ze sleepjeslift zegt.

Funpark 10
Sneeuw 10
Gezelschap 10
Totaal 30

Ricardo’s first snow….

Ricardo’s first snow…. June 18th, 2007 Door Aika

Dit gebeurt er als onze oosterburen getuige zijn van de klassieke “trek s aan mn vinger”

roadtrip

roadtrip June 17th, 2007 Door Kobb

woensdag 13 juni was het weer zo ver, dagje Bispingen….
erg gezellig en goed geoefend.
verslag volgt….